بهترين اصحاب و ياران پيامبر بودند كه فداكارانه و از سَرِ اخلاص تا آخر جنگيدند، يا ٧٢ نفر اصحاب سيدالشهدا(عليه السلام) كه به شهادت رسيدند، اما آيه مي‌فرمايد: رِبِّيون كثير،‌ يعني رزمندگان بسيار؛ بنابراين براي آيه مزبور مصداقي كامل‌تر از بسيجيان اين عصر نمي‌توان يافت، و گويا اين آيه در شأن آنان نازل شده است.

همچنين آيات پرشماري در قرآن وجود دارد كه پيامبر(صلى الله عليه وآله) و امامان(عليهم السلام) فرموده‌اند آنها در شأن گروهي از شيعيان علي(عليه السلام) نازل شده است كه در آخرالزمان،‌ خواهند آمد. از جمله آياتي كه مي‌توان بر مصداق «رِبِّيون» در امت اسلامي تطبيق كرد و شأن نزول آن نيز به اين مطلب اذعان دارد، آيه ٥٤ سوره مائده (٥) است: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَه. لحن اين آيه نشان مي‌دهد كه پيامبر(صلى الله عليه وآله) و مؤمنان از وجود افراد ضعيف‌الايمان و سست‌عنصري كه هر لحظه تغيير عقيده مي‌دادند، رنج مي‌بردند، و قابل پيش‌بيني بود كه عده‌اي از مسلماناني كه در نماز جماعت شركت مي‌كردند، روزه مي‌گرفتند و اعمال عبادي ديگر را انجام مي‌دادند، از دين خود برگردند. اين آيه به پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) بشارت مي‌دهد كه نگران نباشد و به مؤمنان خطاب مي‌كند كه گويا تصور مي‌كنيد قوام دين به شماست و بدون شما دين خدا از ميان خواهد رفت، اما در حقيقت اگر عده‌اي از دين خدا روي برگردانند طولي نمي‌كشد كه كساني خواهند آمد كه

‌