نگاهی گذرا به بسیج و بسیجی - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩٥ - نقش اجتماعي بسيج
قبال آنها احساس مسئوليت دارند، در زمينه نيازهاي معنوي و اخلاقيشان نيز خود را موظف ميدانند. اين مهم، در فرهنگ ديني، «امر به معروف و نهي از منکر» نام دارد.
در نظامها و جوامع غربي، رفتارهاي تحسين برانگيزي نيز به چشم ميخورد، و نظم و انضباط ويژهاي در آنها برقرار است. همچنين رعايت بهداشت و نظافت شهرها در بسياري از آن کشورها بهتر از کشور ماست و آنها در اين امور به همياري و تعاون اجتماعي و احساس مسئوليتِ مطلوبي دست يافتهاند؛ اما آنجا که پاي مسايل اخلاقي و معنوي به ميان ميآيد، نهتنها احساس مسئوليتي در کار نيست، بلکه اگر کسي در اينگونه امور دخالت و اظهارنظر کند، اين کار بيادبي تلقي ميشود. اگر رفتاري غيراخلاقي از کسي سر بزند و فردي ديگر قبح اين کار را به او گوشزد کند و آثار بد فردي و اجتماعيِ آن را يادآور شده، از وي بخواهد که در انجام دوباره آن عمل تجديدنظر کند، اين امر به معروف و نهي از منکر، کاري نادرست و ناخوشايند تلقي ميشود و آن فرد ممکن است به اين عمل اعتراض کند. اين در حالي است که در آيين اسلام و جامعه اسلامي اين کار يک فريضه است و هر فرد در مقابل جامعه، و يا به عبارتي تک تک افراد، مسئول و موظف است و بايد ديگران را ـ با توجه به شرايطي ـ به معروف سفارش کند و از منکر باز دارد. اسلام در زمينه احکام و شرايط و فوايد امر به معروف و