نگاهی گذرا به بسیج و بسیجی - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٦ - ج ولايت فقيه و نسبت آن با ديکتاتوري
ويژگيهاي حكومت ديكتاتوري در ولايت فقيه يافت ميشود، و اين دو شيوه حكومتداري چه نسبتي با يكديگر دارند؟
نخست بايد توجه داشت كه ولايت فقيه پيشفرضي دارد كه اساساً با مبناي ديكتاتوري ناسازگار است: قوانين اصلي بايد از سوي خداوند وضع و ابلاغ شود؛ چراكه او رب العالمين است. از آنجا كه عالم همه مِلك اوست و آفرينشِ همه چيزْ كار اوست، و نيز از سوي ديگر، پرورش و تدبير عالم نيز در دست اوست، و امر و نهي و بايد و نبايد نيز از آنِ هموست. افزون بر اين، در حقيقت اوست كه مصالح مردم را بهتر از آنها ميداند و منافعي نيز از انسانها نصيب او نميشود تا بخواهد منافع خودش را بر مصالح مردم مقدم بدارد. بر اين اساس او بهتر از هر كسي ميتواند براي مردم قانون وضع كند؛ چون هستي همه موجودات از اوست، و مالك همه اوست؛ علم بينهايت دارد و مصالح همه مردم را بهتر از هر كسي ميشناسد؛ منافعي ندارد كه در پي منفعت و سود خويش باشد و از همگان بينياز است. بنابر اين پيشفرض، در سيستم ولايت فقيه در بُعد قانونگذاري، ديكتاتوري مفهومي ندارد؛ زيرا قوانين از پيش، و به تشريع خداوند، وضع شدهاند و هرگونه تغيير در قانون خدا شرك است و بدعت. بدين ترتيب، با توجه به اينكه عدالت يكي از شرايط لازم ولي فقيه است اگر او بخواهد قانون خدا را تغيير دهد مرتكب شرك و بدعت شده، كه اين دو، گناه كبيرهاند و ارتكاب آن