انقلاب اسلامی و ریشه های آن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٥ - ج ـ استفاده از نيروهاي فکري

نظام حاكم با فعّاليّت‏هايي از اين قبيل هم بر قدرت خود مي‏افزايد، هم خود را مشروع و قانوني جلوه ‏مي‏دهد، و هم كسب شأن و حيثيّت، وجهه و آبرو، و محبوبيّت مي‏كند و خلاصه، به اغراضي دست ‏مي‏يابد كه با بهره‏گيري صِرف از نيروهاي «مقهور كننده» و «برانگيزنده و بازدارنده» نيل به آن اغراض ‏امكان‏پذير نيست.

ولي، هميشه اين امكان وجود دارد که حتّي استفاده از مجموع اين نيروها نيز وافي به مقصود نباشد و نتواند جامعه را از ورود به مرحله بحراني مانع شود. از اين‏رو، نظام‏هاي حاكم، به‌خصوص در دنياي معاصر و به‌ويژه در جهان سوم، پيوسته كوشش‏ مي‌كنند كه با قدرت‏هاي بزرگ‏تر از خود؛ يعني با ابرقدرت‏ها مناسبات دوستانه برقرار كنند تا بتوانند درروزهاي سخت و بحراني، به مدد آنان، از ورطه سقوط و هلاكت رهايي يابند. پيمان‏هاي نظامي و غير نظامي عديده‏اي كه هر نظام سياسي‏ با نظام‏هاي قدرتمندتر از خود منعقد مي‏كند ـ ‌و عموماً اسارت‌آورند ـ تا حدّ فراواني براي فرونشاندن عصيان‏ها و طغيان‏هاي داخلي به‌كار مي‏آيند.

ميزان ثبات و بقاي نظام حاكم با ميزان موفقيت آن در هماهنگ ساختن و بهره ‏داشتن از نيروهاي مذكور نسبت مستقيم دارد؛ ولي ميزان اين موفقيّت نيز بي‌افول نيست و سرانجام روزي جامعه وارد مرحله بحراني خواهد شد. بحران نيز، اگر بر اثر تدابير و چاره‏انديشي‏هاي نظام حاكم «متوقّف» يا «ناكامياب» نگردد، به دگرگوني اجتماعي‏اي منتهي خواهد شد كه به حيات سياسي نظام حاكم پايان ‏خواهد داد.

استفاده از نيروهاي فکري، منحصر به مواردي که ذکر گرديد، نمي‌شود. تلاش نماييد تا با توجه به واقعيات جهاني که در آن به سر مي‌بريد، برخي ديگر از اين ابزارها را که به تثبيت نظام‌هاي سياسي کمک مي‌کند، برشماريد. گفت‌وگو با دوستان در اين زمينه مي‌تواند نتايج دقيق‌تري را پيش روي شما گذارد.