انقلاب اسلامی و ریشه های آن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٢ - ٢ اوصاف رهبر شايسته

افراد حسّاس باشد و براي جلوگيري از اين‏گونه امور چاره‌انديشي‏هاي عالمانه و حكيمانه داشته باشد.

٢٣. اشراف بر همه امور و شؤون. اگر چنان شود كه رهبر از پاره‏اي از امور و شؤون، ناآگاه و بي‌خبر بماند، رهبري او دچار نقص و عيب خواهد شد، به‌ويژه با در نظر گرفتن اين واقعيّت كه ممكن‏ است كساني از آن ناآگاهي و بي‌خبري سوء استفاده كنند و با كتمان و وارونه كردن حقايق و جعل و نشر اكاذيب، موجبات اغفال و فريب او را فراهم سازند. از اين‏رو، رهبر بايد داراي يك نظام و شبكه اطّلاعاتي قوي و امين باشد تا گرفتار فقدان اطّلاعات ‏صحيح از چند و چون نهضت نشود.

٢٤. شجاعت. هيچ نهضتي بدون دشمن و خطر نيست. بنابراين، نهضتي كه رهبرش ترسو و بزدل ‏باشد و جرأت مواجهه با دشمنان و دست و پنجه نرم كردن با آنان را نداشته باشد و به محض احساس‏خطر عقب‏نشيني كند، محكوم به شكست خواهد بود.

٢٥. پايداري و استقامت. اين شرط يكي از سخت‌ترين شرط‌هاست، چراكه توانايي و نيروي ‏هيچ‏كس در مقام مقابله با مسايل و مشكلات، نامحدود و بي‌نهايت نيست، و پيروزي و كام‌يابي يك‏ نهضت، مستلزم اين است كه رهبر توانايي و نيروي عظيمي از اين دست داشته باشد؛ يعني ظرفيّت ‏روحي بسيار فراواني براي تحمّل سختي‏ها و دشواري‏ها را داشته باشد.

رهبر، همان‏گونه كه خودش بايد صبور و مقاوم باشد، موظّف است كه زيردستان خود را به ‏شكيبايي و پايداري، دعوت، توصيه و امر كند و همواره به آنان خاطرنشان سازد كه شرط غلبه بر مشكلات فراوان و بزرگي كه بر سر راه نهضت پديدار مي‏شود، صبر و استقامت است، تا اين از اين طريق خُلق و خصلت در آنان نيز راسخ و ثابت گردد. از اين‌رو، قرآن كريم در موارد بسياري مؤمنان را نيز فرمان به ‏شكيبايي و پايداري مي‏دهد.[١]