انقلاب اسلامی و ریشه های آن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٤ - ١ جهل به حقایق اسلام و ضعف ایمان انقلابیون

إِنَّما بَدْءُ وُقُوعِ الْفِتَنِ اَهْوَاءٌ تُتَّبَعُ وَأَحْكَامٌ تُبْتَدَعُ يُخَالَفُ فِيْهَا كِتَابُ الله؛[١] همانا آغاز پديد آمدن فتنه‎ها، هواپرستي، و بدعت‎گذاري در احكام آسماني است، نوآوري‌هايي كه قرآن با آن مخالف است.

بر اساس اين فرمايش نوراني از حضرت علي(عليه السلام)، يكي از دو منشأ پيدايش خطراتي كه از درون، جامعهٔ اسلامي را تهديد مي‎كند، پيروي از هوا و هوس و دنبال كردن خواهش‌هاي نفساني مي‎باشد.

پيروي از خواسته‎هاي نفساني ممكن است از سوي افرادي صورت پذيرد كه علم به مخالفت اين اعمال با دستورات اسلام دارند. گاهي عامل بيروني، به تشديد و تهييج خواهش‌هاي نفساني كمك مي‎كند و در نتيجه باعث مي‎شود تا جوانان به طور غير طبيعي به هيجان درآيند و غير جوانان نيز فريفتهٔ زرق و برق‌هاي برخي از كشورها شوند. در اين‌جا با ديدن مناظر دلربا و مشاهدهٔ شب‎نشيني‎ها، مجالس عيش و نوش و اموري از اين قبيل، فرد مسلمان انقلابي نيز ممكن است حلال و حرام خدا را فراموش كرده، از هواي نفس خود پيروي نمايد. هنگامي اين خطر تشديد مي‎گردد كه محدودهٔ آن، افراد زيادي از جامعه را در بر بگيرد، در اين صورت، خطر جدي و جلوگيري از آن بسيار مشكل خواهد بود.

البته اين سخن به‌آن معنا نيست كه اين افراد تبديل به يك عده انسان‌هاي كافر، منافق و يا ضد انقلاب گرديده‎اند؛ زيرا چه‌بسا همين افراد حاضر باشند براي انقلاب فداكاري کنند و حتي براي جهاد حاضر باشند از نظام اسلامي و ناموس و شرف خود دفاع كنند. تنها چيزي كه اينان در آن ضعف دارند اين است كه در شرايط عادي به دنبال ارضاي خواسته‎هاي نفساني خويش هستند، هرچند از راه‌هاي غير مشروع باشد.

نكته‎اي كه بايد بار ديگر مورد توجّه قرار گيرد، اين است كه اين گونه افراد تا زماني