انقلاب اسلامی و ریشه های آن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢٦ - الف ـ برقراري الفت ميان مؤمنان و بهره مندي از امدادهاي غيبي الهي

هُوَ الَّذِيَ أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِي الأَرْضِ جَمِيعاً مَّا أَلَّفَتْ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَـكِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيم؛[١] همو كه تو را با ياري خود و مؤمنان نيرومند گردانيد و ميان دل‌هايشان الفت انداخت كه اگر تمام آنچه را كه در روي زمين است خرج مي‏كردي، نمي‏توانستي ميان دل‌هايشان الفت برقرار كني. ولي خداوند ميان آنان الفت انداخت، چرا كه او تواناي حكيم است.

در اين آيه، خداوند متعال، پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) را مورد خطاب قرار داده و مصاديقي از تأييدات الهي را به او يادآور شده است. به حسب ظاهر لفظ، خداوند دو مصداق را براي تأييد ذكر فرموده است كه اين تأييدها متعلق به پيامبر(صلى الله عليه وآله) است. يكي از اين مصاديق، تأييد غيبي الهي و ديگري، تأييدي است كه از راه اسباب عادي به وسيلهٔ مؤمنين تحقق پيدا مي‎كند. در ادامهٔ آيه، خداوند مصداق اخير را مورد توجه قرار داده، متذكر مي‎گردد كه طريقهٔ تأييد پيامبر(صلى الله عليه وآله) توسط مؤمنين به‌اين شكل بوده است كه خداوند دل‌هاي مؤمنين را با يكديگر مهربان كرد. همين محبت و عطوفتي كه در دل‌هاي مؤمنين نسبت به يكديگر و نيز محبت و عطوفتي كه در ديگران نسبت به پيامبر(صلى الله عليه وآله) به وجود آمد، باعث پيروزي آن حضرت بر دشمنانش شد. بنابراين نبايد نقش محبت ميان مؤمنين را در پيروزي بر دشمنانشان ناديده گرفت. بر اساس اين آيهٔ شريفه، با تمام آنچه كه بر روي زمين قرار داشت، حتي شخصي مانند پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) نمي‎توانست دل‌هاي مؤمنين را به يكديگر نزديك كند؛ بلكه تنها خدا بود كه دل‌هاي مؤمنين را با يكديگر مهربان ‎ساخت و به‎وسيلهٔ اين مهرباني و الفتي كه ميان آنان به وجود آمد، آنان نسبت به پيامبر(صلى الله عليه وآله) نيز محبت پيدا كردند و اين محبت، زمينه‎ساز پيروزي مسلمين در جنگ گرديد.

اين الفت ميان مؤمنين،عامل بسيار مهمي است كه درپيروزي انقلاب اسلامي­ايران، از ١٥