امكانات و اسلحه و نيرو براى آنها بفرستيم؟ بى‌‌ترديد تعيين نحوه يارى‌‌رسانى به آنها پيچيده است و نياز به مطالعه و بررسى و دقت دارد و به اين سادگى نيست كه ما براساس روايت خاصى به روشنى وظيفه خود را تشخيص دهيم.

چنان كه ملاحظه كرديد ما براى تعيين راه‌‌كارها و روش‌‌هاى دست‌‌يابى به اهداف و ارزش‌‌ها و از جمله اداره حكومت و جامعه نياز به دو نوع تخصص و فعاليت علمى داريم كه در هر دو زمينه عموم مردم بايد از متخصصان تقليد كنند: تخصص اول به مسايل فقهى مربوط مى‌‌گردد و متأسفانه در زمينه مسايل مستحدثه و مسايل مربوط به حكومت و نحوه اداره جامعه خيلى كم كار شده و تحقيقات اندكى صورت پذيرفته كه نياز جامعه و حكومت را برآورده نمى‌‌كند. مسلماً گستردگى و پيچيدگى امور حكومتى و سازوكارهاى اداره جامعه مى‌‌طلبد كه در ابعاد فقهى تحقيقات گسترده‌‌ترى انجام پذيرد.

تخصص دوم به تشخيص موضوعات و تخصص در زمينه سياست و مباحث اجتماعى و دانش‌‌هايى از اين دست مربوط مى‌‌شود. ساده‌‌انگارى است كه ما تصور كنيم با استخراج احكام كلى فقهى كار ما به سامان رسيده و وظيفه ما روشن گرديده است؛ چه اينكه تشخيص موضوعاتى كه احكام فقهى بر آنها مترتب مى‌‌گردد، خود نيازمند تخصص‌‌هاى ويژه‌‌اى است. به عنوان نمونه تشخيص موضوعات سياسى نيازمند تخصص در مسايل سياسى است و در اينجا از كسى بايد تقليد كرد كه در مسايل سياسى متخصص باشد و در اينجا نظر هر فقيهى معتبر نيست و ما نمى‌‌توانيم به نظر فقيهى كه سياست‌‌مدار نيست عمل كنيم، بلكه اگر فقيهى سياست‌‌مدار بود رأى و نظر او در مسايل سياسى معتبر است؛ آن هم از آن نظر كه سياست‌‌مدار ست. مثلا در مواجهه با مسأله فلسطين آيا ما مى‌‌توانيم تكليف و وظيفه خود را در رساله‌‌هاى عمليه جستجو كنيم؟ و آيا در رساله‌‌ها نوشته شده كه ما براى حمايت از فلسطينى‌‌هاى مظلوم چه وظيفه‌‌اى داريم؟ تازه اگر فقيهى در چنين زمينه‌‌اى جنبه‌‌هاى فقهى را با دقت بررسى كرده