اهل‌سنت در قطعی‌شدن مدعی کفایت می کند؛ نویسنده مشرعة بر آن است که عده‌ای در تلاش بوده‌اند وجود اختلاف میان علی(ع) و مخالفان ایشان را در حد یک امر اجتهادیِ مورد مغفرت تنزل دهند؛ ازاین‌رو نویسنده بحارالانوار این باب و شواهد فراوان آن را برای اتمام حجت جمع آوری کرده است:

الباب ١٥: شكاية أميرالمؤمنين(ع) عمن تقدمه من المتغلبين الغاصبين(٤٩٨:٢٩)

أورد فيه المصنف٦٩ شاهداً من الأحاديث والروايات والمذكورة برقم ۱۷ معتبرة سندا، و روايات العامة مقرونة بقرينة عدم الكذب غالباً فان العدو لايكذب بمدح عدوه. والمدعي ضروري لغیر المعاندین المكابرین...

وذهب جمع من الاغبياء الى انکار ذلك كله و انه لم يكن بين علي و مخالفيه ومحاربیه عداوة و نزاع سوى الاختلاف الاجتهادي المغفور لاربابه !! وهذا هو الذي الجأ المؤلّف الى عقد هذا الباب وجمع الشواهد له اتماما للحجة و دفاعا عن الحق الثابت الواضح، يعتقد علي و العباس أن الخليفتين كاذبين آثمين غادرين خائنين كما في صحيح مسلم (کتاب الجهاد ح٤٩) و جامع الاصول (۲: ٦٩٧ - ۷۰۹) و غيرهما.

ويشبه عتیق علياً بالثعلب شهیده ذنبه ويعني بذنبه سيدة نساء العالمین فاطمة الصديقة التي اذهب الله عنها وعن بعلها وولديهما الحسنين الرجس،...

وان شئت الوقوف على بعض مصادر الحديث : «من سب عليا فقد سبني» وحدیث: «علي مع الحق والحق مع علی» من کتب العامة فلاحظ أواخر هذا الباب (۲۹: ٦٤٥ و ٦٤٦).[٤٤٥]

دقت در کلمات و تعابیر نقل شده روشن می‌کند: نویسنده دلیل‌های معتبر در این باب را، باتوجه‌به کثرت روایات و قرینه‌های منابع سنی، فراوان و قوی می‌داند.[٤٤٦]

[٤٤٥] . همان، ج٢،ص٣٤.

[٤٤٦] . روشن است که رویۀ کتاب المعتبر که در این باب، به نقل یک روایت اکتفا کرده مورد رضایت نویسنده مشرعة نیست و روایات معتبر در این باب باتوجه‌به قرینه‌های مورد اشاره بیش از اینهاست؛ گرچه سند یک روایت از طرق شیعه در نظر ایشان معتبر باشد؛ (المعتبر، ج١، ص٤٣٦)؛ همچنین برای ملاحظه موارد بیشتر ر.ک: همان، ج٢، ص١٦٠ (در المعتبر به نظرات نویسنده مشرعة اشاره نشده است؛ المعتبر، ج٢، ص٤١ و ٤٢) و همان، ج٢، ص٢١١و٢١٢.