العرف کالقطع عند العقل في الحجية، والشارع الاقدس لم يشرع طريقا خاصة في مقام الاحتجاج وبيان احكامه وشرائعه مغايرا لطريقة العرف العام. فيظهر منه امضاؤه للاطمئنان واعتماده عليه.

والروايات المشتملة على فضائل امیرالمؤمنین ومناقبه و ان كانت مروية من طريق الشيعة فلا عبرة بها ما لم تحرز وثاقة رواتها وتدينهم و تورعهم عن الكذب، لان مقتضى الوضع و الجعل متحقق في كل حبيب لحبيبه و زعيمه بالضرورة المحسوسة، فلابد من اثبات المانع و هو الديانة و الوثاقة و المعرفة حتى يثبت تنفر الرواة عن الكذب و الاكتفاء على الصدق و ان كان مخالفاً لهواهم.

ومنه يظهر عدم الاعتماد على فضائل الخلفاء برواية اتباعهم عند عدم احراز المانع المذكور كما لا يخفى.

واما اذا نقل العدو فضيلة لعدوه أو من لا يعجب بمدح المروي فيه، و قد ظهر في بعض المواضع تصرفه السيء في بعض فضائله أو كتمانه من رأس کالبخاري و امثاله في حق علي(ع). فالقرينة قائمة على صحة هذه الروايات لان الداعي لإظهارها غير متوفر عندهم فضلا عن الداعي الى وضعها واختلاقها، فاذا رويت هذه الفضائل بطريقين أو ثلاثة طرق توجب الوثوق بصحتها اذا احرزنا ان في الرواة لا يوجد شيعي.[٤٣٢]

نویسنده مشرعة برهمین‌سیاق چند باب دیگر در فضائل امیرمؤمنان(ع) را تایید می‌کند؛[٤٣٣]همچنین در ابواب فضائل و مناقب امام علی(ع)، بابی مختص تقسیم کنندۀ جهنم و بهشت بودن امام علی(ع) و جواز عبور از صراط بودن ایشان است همچنین بابی در ساقی حوض بودن امام علی(ع) و نیز بابی وجود دارد در آنچه از مقامات امام علی(ع) هنگام مرگ دیده می شود؛ نویسنده مشرعة همۀ این ابواب را به قرینۀ وجود روایات اهل‌سنت در آن‌ها تأیید کرده است.[٤٣٤]

[٤٣٢] . همان،ج٢، ص١٠٤؛ «این عبارت نشان می دهد که نویسنده مشرعة به اخبار این باب‌ها اعتماد دارد؛ ولی متأسفانه در کتاب المعتبر این باب‌ها و امثال آن، به‌صورت کامل حذف شده‌اند».

[٤٣٣] . همان،ج٢، ص١٠٦.

[٤٣٤] . همان، ج٢، ص ١٠٩باب‌های ٨٤ تا ٨٧؛ (این ابواب همراه کل جلد ٣٩ بحارالانوار که شامل مناقب و فضایل علوی است، در کتاب المعتبر حذف شده‌اند؛ المعتبر، ج١، ص٤٦٢).