زندگاني باقر العلوم حضرت محمد بن علي عليه السلام - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٤ - خصلتهاى پسنديده

مردمان مى‌گذاشت.

روزى مردى مسيحى (از روى طعنه) به آن‌حضرت گفت: تو بقرى (گاوى)؟

امام فرمود: نه من باقرم. باز مرد به قصد طعنه گفت: تو فرزند آشپزى؟

امام فرمود: آشپزى حرفه مادرم بود. مرد باز گفت: تو پسر آن زن سياه چرده زنگى بد اخلاقى؟

حضرت پاسخ داد: اگر تو راست مى‌گويى خداوند او را بيامرزد و اگر تو دروغ مى‌گويى خداوند تو را بيامزرد!

مرد نصرانى از اخلاق امام باقر مات و مبهوت ماند و همين امر او را واداشت تا به دست امام باقر به دين اسلام تشرّف يابد. [١]

رفتار آن‌حضرت با مستضعفان با نرمى و مهربانى متمايز بود. فرزندش امام صادق مى‌فرمايد:

هنگامى كه كارى را به غلامان خود مى‌سپاريد و بر آنان سنگين مى‌آمد، با ايشان در انجام آن همكارى كنيد. همانطوريكه پدرم، امام باقر عليه السلام، وقتى به خدمتكاران خود دستورى مى‌داد، پس مى‌نگريست اگر آن كار سنگين بود مى‌گفت بسم اللَّه و با آنان همكارى مى‌كرد و اگر سبك بود از آنان دور مى‌شد. [٢]

چه بسا كار كردن آن‌حضرت در مزرعه‌اش به همين خاطر بوده است،