امام مى‌توانست از خدمتگزارانش در كار سر و سامان دادن به كشتزارش استفاده كند، امّا او دوست مى‌داشت براى تحصيل معاش خانواده‌اش كوشش كند و خود را به رنج اندازد.

به عنوان خاتمه سخن، به نقل حديثى از امام صادق عليه السلام در باره نحوه برخورد پدرش مى‌پردازيم: ابو جعفر عليه السلام به هنگام شهادت، غلامان بد خويش را آزاد كرد و خوبان آنها را نگاه داشت. من گفتم: اى پدر اينها (بدان) را آزاد مى‌كنى و آنها (خوبان) را نگاه مى‌دارى؟ فرمود: اينان از من اندوهناك شده اند پس اين در برابر آن. [٢]

بدين سان امام باقر به عنوان والاترين و جاودانه ترين نمونه خصال و اخلاق پسنديده در آمد. اين در حالى است كه مى‌توان يقين داشت كه راويان، بى ترديد جز موارد اندكى از ابعاد زندگى نورانى و آكنده از حكمت و هدايت حضرتش را براى ما نقل نكرده‌اند.

سلام و درود جاويد الهى همواره بر او باد!

[١] - حلية الاولياء، ص ٢٨٧.

[٢] - همان مأخذ، ص ٣٠٠.