روز و چه بسا گاه در يك روز همه آن را مى‌خواندند و همواره مى‌گفتند كه در هر دوره كردن قرآن، از دانش جديدى بهره‌مند مى‌گردند. حتّى آنان از طريق خواندن آيات كريمه قرآن از آفاق گوناگون نيز آگاهى مى‌يافتند. در حديثى كه از امام صادق عليه السلام روايت شده، آمده است.

«به‌خدا سوگند من آنچه را كه در آسمانها و زمين و آنچه را كه در دنيا و آخرت است، همه را مى‌دانم» و چون ديد كه حالت برخى، از شنيدن اين سخن دگرگون شد، خطاب به بكير بن اعين فرمود: «اى بكير من اين علوم را از كتاب خداوند تعالى آموختم كه خود مى‌فرمايد:

(وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَاناً لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ)» [١]

«و كتاب را بر تو فرو فرستاديم كه بيانگر هر چيز است.»

ثانياً: احاديث رسول خدا صلى الله عليه و آله كه ائمه هدى آنها را از طريق نياكان بزرگ خويش امير مؤمنان و فاطمه زهرا به ارث بردند. در حديث آمده است كه امام باقر به جابر بن عبداللَّه فرمود:

«اى جابر اگر ما از رأى و نظر خود به شما حديث مى‌گفتيم هر آينه از نابود شوندگان بوديم، ولى ما احاديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله اندوخته‌ايم، چنان كه اينان طلا و مال خويش را مى‌اندوزند». [٢]

معروف است كه گنجينه‌هاى علم نبوّت به رسول خدا منتقل شد و اهل بيت آن‌حضرت اين گنجينه‌ها را به ارث بردند. به نظر مى‌رسد كه اين‌

[١] - سوره نحل، آيه ٨٩.

[٢] - بحارالانوار، ج ٢٦، ص ٢٨.