و (شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَاإِلهَ إِلَّا هُوَ ...) مزين سازد. حاشيه كاغذها تا آن وقت همين بود نه يك كلمه بيش و نه يك كلمه كم و بدون تفاوت. همچنين وى به ديگر كارگزاران خود دستور داد كه چنانچه در محلّ تحت فرمان خود كاغذهاى مزيّن به طراز رومى را ديدند از بين ببرند و اگر پس از دستور عدم استفاده از آنها، از اين كاغذها نزد كسى يافتند او را به شدّت مجازات و به زندانهاى دراز مدّت محكوم كنند.

چون كاغذهاى مزيّن به طراز جديد مزين به سوره توحيد در ميان مردم رواج يافت و برخى از آنها به ديار روم برده شد، خبر اين اقدام عبدالملك در روم انتشار يافت و به گوش پادشاه آنان رسيد. وى دستور داد اين طراز را براى او ترجمه كنند و چون آن را خواند بسيار خشمگين شد و به عبد الملك نوشت: كار كاغذ سازى و آنچه در آنجا نقش و نگار مى‌يابد متعلق به روم است. اين روال از قبل نيز جريان داشته تا آنكه تو آن را ابطال كردى. پس اگر خلفاى پيش از تو درست رفته بودند تو خطا كرده‌اى و اگر تو درست رفته‌اى آنان خطا كار بوده‌اند حال هر يك از اين دو حالت را كه مى‌خواهى و دوست دارى برگزين. من براى تو هديه‌اى در خور و شايسته مقامت نيز فرستاده‌ام و دوست دارم كه كار طراز را در تمام مواردى كه پيش از اين انجام مى‌شد، به روال سابق باز گردانى. اين درخواست من است كه اگر آن را روا دارى از تو سپاسگزارم و نيز دستور بده كه اين هديه را- كه بسيار گرانبها بود بپذيرند.

چون عبد الملك نامه پادشاه روم را خواند، قاصد را باز گرداند و به‌