(وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِن رُسُلِهِ مَن يَشَاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ) [١]

«و خداوند تمام شما را بر غيب آگاه نسازد و ليكن خداوند هر كس از رسولانش را كه بخواهد بر مى‌گزيند. پس به خداوند و فرستادگانش ايمان آريد و اگر ايمان آوريد و تقوا پيشه كنيد، شما را پاداشى بزرگ است.»

همچنين در جاى ديگرى فرموده است:

(ذلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقلَامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ) [٢]

«اين از خبرهاى غيب است كه آن را به تو وحى مى‌كنيم و تو نزد آنان حاضر نبودى آن زمان كه قرعه به نام نگهبانى و كفالت مريم مى‌زدند و تو نزد آنان نبودى هنگامى كه با يكديگر به مخاصمه بر مى‌خاستند.»

بالاخره آنكه اينان در «وسعت» دانش پيامبران و اوصيا به ترديد افتاده‌اند. آنان هنوز در نيافته‌اند كه چگونه بشرى محدود مى‌تواند به راهنمايى پروردگار خويش به علم حقايق دست يابد. اينان از همان خاستگاهى به تكذيب اين «وسعت» علم مى‌پردازند كه پيشينيان از

[١] - سوره آل عمران، آيه ١٧٩.

[٢] - سوره آل عمران، آيه ٤٤.