در حقيقت اگر مقصود اينان آن باشد كه انسان به عنوان انسان نمى‌تواند بر غيب آگاهى يابد، بى ترديد حق به جانب ايشان است، امّا اگر آنان بخواهند بگويند كه خداوند نمى‌تواند به برخى از انسانها، غيب را بياموزد پاسخ خواهيم داد كه:

چنين نيست بلكه خداوند بر انجام اين كار تواناست. مگر هر يك از ما تا اندازه‌اى به آينده علم نداريم. به عنوان مثال مگر ما نمى‌دانيم كه روزى خواهيم مرد و يا مگر نمى‌دانيم كه قيامت بر پا خواهد شد وخداوند مردگان را بر خواهد انگيخت و خورشيد فردا طلوع خواهد كرد و امروز نيز بالاخره در پس كوههاى مغرب فرو مى‌رود؟ اين معارف و دهها دانش ديگر مربوط به آينده، بيش از نيمى از اطلاعات ما را تشكيل مى‌دهند و پايه علم و هدف اساسى علم مى‌باشند.

خداوند پاك به انسان چيزهايى را كه نمى‌دانست آموخت. وحى نيز بخشى از علم غيبى است كه پروردگار به هر يك از بندگان خود كه بپسندد، آن را مى‌آموزد.

خداوند متعال در قرآن فرموده است:

(عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَى‌ غَيْبِهِ أَحَداً* إِلَّا مَنِ ارْتَضَى‌ مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَداً) [١]

«داننده غيب است و هيچ كس را بر غيبش آگاه نگرداند* مگر آن كس از

[١] - سوره جنّ، آيه ٢٦- ٢٧.