مى‌گفت، از من پرسيد: آيا مى‌دانى چه كسى نخستين بار اين نوشته را در طلا و نقره مرسوم كرد؟ گفتم: سرورم! آن شخص عبد الملك بن مروان بود! رشيد گفت: علت آن چه بود؟ گفتم: در اين باره چيزى نمى‌دانم جز آنكه وى نخستين شخصى بوده كه اين نوشته را مرسوم كرده است! رشيد گفت: اينك تو را از اين بابت آگاه مى‌گردانم. كاغذ از آن روميان بود و بيشتر كسانى كه در مصر زندگى مى‌كردند نصرانى و بر آيين پادشاه روم بودند. حواشى اين كاغذها با نقوش رومى تزيين مى‌شد و نقش آنها پدر و پسر و روح القدس بود اين وضع همچنان ادامه داشت و در صدر اسلام نيز در آنها تغييرى روى داده نشد تا آنكه عبد الملك به حكومت رسيد.

او كه مردى هوشمند بود، متوجّه اين امر شد.

روزى به كاغذى برخورد، به حاشيه آن نگريست و دستور داد آن را به عربى ترجمه كنند. چون اين نقوش ترجمه شد وى را خوش نيامد و گفت:

چه دشوار است براى دين اسلام كه حاشيه كاغذها و آنچه در گرداگر كاسه‌ها و جامه‌هاست و در مصر ساخته مى‌شوند و نقش و نگارهايى كه روى پرده‌ها و غير آنها در اين ديار كه اين همه وسعت و ثروت و جمعيّت دارد انجام مى‌شود اين گونه باشد! اين كاغذها از مصر بيرون مى‌آيد و در آفاق و شهرهاى مختلف دست به دست مى گردد در حالى كه بر روى آنها عبارات شرك، حك شده است! سپس وى نامه‌اى به عبد العزيز بن مروان، عامل مصر نوشت مبنى بر آنكه اين حاشيه‌ها را بر روى هر جامه و كاغذ و پرده و ... ديد باطل كند و به جاى آن، آنها را به سوره توحيد