از اين روست كه مى‌بينيم عدّه‌اى از دانشمندان، به قصد بهره بردارى از دانش الهى آن‌حضرت، از هر گوشه‌اى به محضرش مى‌شتافتند تا آنجا كه از عبداللَّه بن عطاء روايت شده است كه گفت: هرگز دانشمندان را در محضر كسى همچون ابو جعفر محمّد بن على بن الحسين عليهم السلام خوارتر و كوچكتر نديدم. من حكم بن عتيبه را با آن همه بزرگى و جلالتى كه در قوم خود داشت در نزد او مى‌ديدم كه گويى همچون كودكى در برابر معلم خويش نشسته است. [١]

محمّد بن مسلم، آن فقيه بزرگ و نام آور، از آن‌حضرت سى هزار حديث روايت كرده است، همچنين جابر جعفى درباره آن‌حضرت گويد:

ابو جعفر عليه السلام هفتاد هزار حديث برايم گفت كه هرگز از كسى نشنيده بودم. [٢]

از آنجا كه فضاى سياسى در آن روزگار تا حدودى باز شده بود، اين فرصت براى امام باقر عليه السلام فراهم گشت تا با بسيارى از مخالفان به مناظره پردازد و آنان را به جاده صواب باز گرداند. تاريخ، برخى از اين مناظره‌ها را در خود ثبت كرده است و ما اينك بخشى از آنها را نقل مى‌كنيم تا خود گواه حجّتهاى بالغه الهى در پشت اين مناظرات باشد.

١- عبداللَّه بن نافع بن ازرق يكى از سران فرقه خوارج بود كه جزو

[١] - فى رحاب ائمّة اهل البيت، ص ٧.

[٢] - فى رحاب ائمّة اهل البيت، ص ٧.