مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٦ - خانه پاكى و تسليم

رَزَقَهُم مِن بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْبَائِسَ الْفَقِيرَ) [١]

«تا سودهايى را كه از آنِ آنهاست ببينند و نام خدا را در روزهايى معيّن به هنگام ذبح چارپايانى كه خدا رزق آنها ساخته ياد كنند. پس از آنها بخوريد و بينوايان فقير را نيز اطعام كنيد.»

بدين سان، نخستين هدف حياتى از حجّ آن است كه مردم منافع خويش را لمس كنند، چه، يكديگر را مى‌شناسند و هميارى مى‌كنند و تجربيات هم را با يكديگر مبادله مى‌كنند و به بازرگانى مى‌پردازند و در منافع كشورشان و اتّحاد عليه دشمنان به رايزنى باهم مى‌پردازند.

برپايى اين آيين با قربانى كردن، صورت مى‌پذيرد، و با ذكر نام خدا در روزهاى عيد و سپاس از پروردگار از براى روزى كردن چهارپايان براى مسلمانان كه از آن مى‌خورند و به بيچارگان و كم توشگان مى‌خورانند.

اين درسى است براى آنها در بهره گرفتن از نعمتهاى الهى كه شايد اشارتى داشته باشد به اعمال منى‌ در روز عيد و قربانى كردن و زدودن چركها.

قربانى كردن براى خدا سنّتى است ديرينه كه از شعائر شناخته شده است ولى خداوند دستور داده كه بايد اين كار از خرافه‌هاى بت‌پرستى بدور باشد و هنگام قربانى كردن جز نام خداى آورده نشود.

٧- تقديم كردن قربانى اشاره‌اى است به آمادگى انسان براى قربانى‌