مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٥ - خانه پاكى و تسليم

ياهر پرستشگاه ديگرى بايد شخصى الهى يا پيامبر يا جانشين پيامبر يا يكى از اولياى بزرگوار خدا باشد، و اين چنين است كه خداوند به ابراهيم نبى دستور مى‌دهد دعوت حجّ را آشكار سازد. خداوند مى‌فرمايد:

(وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَى‌ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ) [١]

«و مردم را به حجّ فراخوان تا پياده يا سوار بر شتران تكيده از راههاى دور نزد تو بيايند.»

همچنين از آيه مباركه به دست مى‌آيد كه گاهى رفتن به حجّ دشوار است، ولى مردم نبايد براى دشوارى، آن را ترك كنند. از آن‌جا كه خداوند سبحان همه مردم را آگاه گردانيده و اعلام ابراهيم به حجّ را بديشان ابلاغ كرده و بيت‌اللَّه الحرام را فرودگاه دلهاى ايشان قرار داده لذا همه جانها شيفته زيارت اين سرزمين الهى است، تا جايى كه مردم را مى‌بينى پياده در هر درّه عميقى يا بر هر شترى كه از دشوارى راه تكيده شده، در راه رسيدن به اين سرزمين هستند.

٦- و براى تشويق مردم به حجّ، آيات قرآن كريم بخشى از منافع دنيوى و اخروى حجّ را بيان كرده مى‌فرمايد:

(لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُومَاتٍ عَلَى‌ مَا