مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٩ - د- شكار

به دنيا منحصر نيست بلكه آخرت را نيز در برمى‌گيرد.

خداوند مى‌فرمايد:

(فَإِذَا قَضَيْتُمْ مَنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ* وَمِنْهُمْ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي‌الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي‌الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ) [١]

«چون مناسكتان را به جاى آورديد همچنان كه پدران خويش را ياد مى‌كرديد- حتّى‌ بيشتر از آن- خداى را ياد كنيد. برخى از مردم مى‌گويند: اى پروردگار ما! ما را در دنيا چيزى بخش، اينان را در آخرت نصيبى نيست، و برخى از آنها مى‌گويند: پروردگارا در دنيا و آخرت به ما نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش دور گردان.»

٦- سپس حاجى در ايام تشريق (يازدهم و دوازدهم) در منى‌ خدايش را به ياد مى‌آورد، پس از آن كه در مكّه و در روز عيد خانه خدا را طواف مى‌كند.

كسانى هستند كه تا روز سيزدهم در منى‌ باقى مى‌مانند، و ايشان همان كسانى هستند كه در احرام خود از شكار و زن روى برنتافته.

خداوند مى‌فرمايد:

(وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُودَاتٍ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ‌