مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٥٦ - تفصيل احكام

٤- از محمّد بن عبداللَّه قمّى آمده است كه گفت: از ابوالحسن الرضا عليه السلام پيرامون مردى پرسيدم كه به او پول يك حجّ را مى‌دهند تا از سوى كسى حجّ گزارد و او نيز بر خود تنگ نمى‌گيرد، ولى با اين حال مقدارى از هزينه حجّ باقى مى‌ماند، آيا اين باقيمانده را به صاحبش باز مى‌گرداند و يا نه؟ حضرت فرمود:

«لَا، هِي لَهُ» [١].

«نه، اين از آنِ اوست.»

تفصيل احكام:

١- نيابت در حجِ واجب و مستحبّ از سوى مرده، و از سوى زنده در حجّ مستحبّى مطلقاً (در صورت توانايى و عدم توانايى) جايز است، و در حجّ واجب در صورتى شخص زنده مى‌تواند نايب گيرد كه نتواند بدلائلى همچون پيرى و يا بيماريى كه به بهبودى آن اميدى نيست به اعمال حجّ بپردازد.

٢- در نايب امور زير شرط است:

اوّل- بلوغ بنابر احوط.

دوم- عقل.

سوم- ايمان (صحّت مذهب).