مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٥٣ - تفصيل احكام

«لَيْسَ عَلَى الْمَمْلُوكِ حَجٌّ وَلَا عُمْرَةٌ حَتّى‌ يُعْتَقَ» [١].

«بر برده نه حجّ و نه عمره است تا آزاد گردد.»

٧- از ابو عبداللَّه عليه السلام پيرامون اين آيه قرآنى: (وَللَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا)، رسيده است كه فرمود:

«مَنْ كَانَ صَحِيحاً فِي بَدَنِهِ مُخَلَّى سِرْبُهُ لَهُ زَادٌ وَرَاحِلَةٌ فَهُوَ مُسْتَطِيعٌ لِلْحَجِّ» [٢].

«كسى كه جسمش سالم باشد، راهش باز، و توشه‌اش بر قرار و مركبش فراهم باشد، براى حجّ مستطيع خواهد بود.»

تفصيل احكام:

١- حجّ بر كودك غير بالغ كه مميّز نگشته مستحبّ است و از او صحيح مى‌باشد، ولى براى او حجّ واجب حساب نمى‌شود.

٢- اگر كودك مميّز پس از بلوغش وقوف در مشعر الحرام را درك كرد براى حجّ واجب او كافى است، اگرچه احرامش پيش از بلوغ او باشد.

٣- كودكى كه نيّت حجّ استحبابى كرده به گمان اينكه نابالغ است، ولى بعداً معلوم شود كه در حال حجّ بالغ بوده است، از حجّ واجب او كفايت مى‌كند.