مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٢ - حديث شريف

و براى مردم شام جحفه را ميقات قرار داد، و براى اهل نجد عقيق را، و براى اهل طائف قرن المنازل را، و براى اهل يمن يلملم را، و هيچ‌كس را روا نيست كه از ميقاتهاى رسول اكرم روى برتابد.»

٢- و همچنين فرمود:

«مَنْ أَقَامَ بِالْمَدِينَةِ شَهْراً وَهُوَ يُرِيدُ الْحَجَّ ثُمَّ بَدا لَهُ أَنْ يَخْرُجَ فِي غَيْرِ طَرِيقِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ الَّذِي يَأْخُذُونَهُ فَلْيَكُنْ إِحْرامُهُ مِنْ مَسِيرَةِ سِتَّةِ أَمْيالٍ فَيَكُونُ حَذاءَ الشَّجَرَةِ مِنَ الْبَيْداءِ» [١].

«هركه يكماه در مدينه اقامت كند و آهنگ حجّ كند، ولى تصميم بگيرد كه از غير راهى خارج گردد كه اهل مدينه از آن خارج مى‌گردند.

پس احرامش بايد از شش مايلى صورت پذيرد، يعنى جايى در صحرا كه موازى مسجد الشجره مى‌باشد.»

٣- از اسحاق بن عمّار نقل است كه گفت: امام موسى بن جعفر عليه السلام پيرامون مردى سؤال كردم كه براى عمره مى‌آيد و قصد عمره در رجب را دارد ولى پيش از رسيدن به عقيق، هلال بر او هويدامى گردد (يعنى ماه شعبان فرا مى‌رسد) آيا پيش از ميقات احرام بندد و عمره را براى رجب قرار دهد، يا اينكه احرام را تا عقيق به تأخير اندازد و به شعبان واگزارش كند؟

حضرت عليه السلام فرمود: