مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٩ - ٢- آداب سفر

اين كار را در بامداد كند تا شامگاه در امان خدا خواهد بود و اگر در شامگاه كند تا پگاه در امان خدا خواهد بود.»

٤- اين كه بر خدا توكّل كند و سفرش را براساس وساوس شيطانى وبدبينى‌هايى كه او در دل دامن مى‌زند به تأخير نيندازد. در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمود:

«الطِّيرَةُ عَلى‌ ما تَجْعَلُها إِنْ هَوَّنْتَها تَهَوَّنَتْ وَإِنْ شَدَّدتها تَشَدَّدتْ‌

، وَإِنْ لَمْ تَجْعَلْها شَيئاً لَمْ تَكُنْ شَيْئاً» [١].

«بدبينى در اختيار توست اگر آن را ناچيز انگارى ناچيز گردد و اگر بدان شدّت بخشى شديد شود و اگر آن را ناديده بپندارى از ميان برود.»

در حديث ديگرى از امام آمده است كه گفت: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده است: «كفّاره بدبينى توكّل است.» [٢]

٥- براى مسافر مستحبّ است هرگاه به سفر مى‌رود اين آيه را بخواند زيرا حضرت صادق عليه السلام هرگاه پاى در ركاب مى‌نهاد مى‌گفت:

(سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ)

و هفت بار مى‌فرمود:

«سُبْحانَ اللَّهِ»

و هفت بار هم مى‌فرمود:

«الْحَمْدُ للَّهِ»

و هفت بار هم مى‌گفت:

«لا إِلهَ إِلَّا اللَّه». [٣]