مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨ - ١- حجّ در قرآن كريم

است از خدا براى بنده با وفايش حضرت ابراهيم الخليل عليه السلام.

٦- از نشانه‌هاى خداوند سبحان اين است كه هر كه به مكّه درآيد در امن خواهد بود زيرا خداوند اين خانه را حرم امن قرار داده است، و اين كه هر انسانى با هر نژاد و رنگى در كنار خانه خدا احساس آرامش مى‌كند، اگرچه دنيا به ستيز با او برخاسته باشد. اين احساس از نشانه‌هاى خداوند سبحان و از عوامل دوستى و انس مردم نسبت به اين خانه است.

٧- خداوند از همه مردم خواسته است تا آهنگ خانه او كنند، و اين شريعتى گشته است الهى كه هم چون دَيْنى بر ذمّه همه مردم لازم الاجراست، (حجّ همان رويكرد به محل مقدّس است) ولى خداوند اين تكليف را بر آن‌ها سبك ساخته است، زيرا توانايى را در وجوب حجّ شرط دانسته و فرموده است: (مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا).

٨- توانايى، شرطى است مفهوم در ميان مردم كه مصاديق آن متناسب با هر زمان و مكان و شخص تغيير مى‌كند. پس هنگامى كه انسان قدرت رفتن به بيت اللَّه الحرام را دريافت، و از صحّت جسمى و امنيّت راه و زاد و توشه رفتن و برگشتن به سوى خانواده‌اش اطمينان حاصل كرد و ديگر پس از حجّ براى زندگى خود به احدى نياز نيافت، مى‌توان گفت حجّ بر او واجب گشته است، چه، راهى به سوى بيت اللَّه الحرام يافته است.