مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٠١ - دعاء مكارم الأخلاق

مستحقّين بدهم نه اينكه آن را به اشخاص بدون استحقاق تسليم كنم، و مردم را سرزنش و ملامت نكنم و باز هم به من عنايت فرما تا هميشه سخن حق را بگويم اگرچه آن سخن سخت و مشكل باشد و مردم آن را نپذيرند.

خداوندا! نفسم را چنان كن كه كارهاى خير خود را اگرچه زياده باشد اندك و ناچيز بدانم. از گفتن سخنان شرم‌آور و انجام فعلهاى شرم‌آور مرا باز دار و آنها را اگرچه خيلى كوچك هم باشند در نظرم بزرگ جلوه بده.

خداوندا! با ادامه در عبادت و بندگيت همه اين اوصاف نيك را كه از تو طلب كرده‌ام در من كامل گردان و به من توفيق بده كه هميشه با جماعت مسلمين باشم واز اهل بدعت ومدّعيان باطل و رياكار دورى جويم.

خداوندا! بر محمّد و آلش درود بفرست و به من عنايت فرما وقتى كه به مرحله پيرى و ناتوانى از كار رسيدم روزى مرا از خوان كرمت وسيع‌تر گردان و هنگامى كه وارد رنج و مشقّت مى‌شوم مرا نيرومند كن تا در مقابل آنها استقامت ورزم و مرا به مسامحه در عبادت و بندگيت مبتلا نگردان. مرا در شناسايى راه واقعى تو نابينا نكن كه كارى را انجام بدهم تا در معرض خلاف تو قرار بگيرم.

خداوندا! هرگز مرا با كسانى كه در اثر گناه و عدم اعتقاد از تو دور شده‌اند دمساز نساز و از كسانى كه هميشه به درگاه تو رو مى‌آورند