الفقه الاسلامى احكام خمس
(١)
پيشگفتار
٣ ص
(٢)
خُمس چرا؟
٥ ص
(٣)
وسوسههاى ابليس
١٣ ص
(٤)
نقش خُمس در موجوديت مذهبى
١٩ ص
(٥)
خمس در قرآن واحاديث
٢٣ ص
(٦)
قرآن كريم
٢٣ ص
(٧)
رهنمود از آيات
٢٤ ص
(٨)
حديث شريف
٢٦ ص
(٩)
موارد وجوب خمس
٢٩ ص
(١٠)
اوّلًا غنايم جنگى
٣٠ ص
(١١)
حديث شريف
٣٠ ص
(١٢)
احكام
٣٠ ص
(١٣)
موارد خارج از شمول غنايم
٣٢ ص
(١٤)
ثانياً معادن
٣٢ ص
(١٥)
حديث شريف
٣٢ ص
(١٦)
احكام
٣٣ ص
(١٧)
مسائل فرعى
٣٤ ص
(١٨)
ثالثاً گنجينهها
٣٥ ص
(١٩)
حديث شريف
٣٥ ص
(٢٠)
احكام
٣٦ ص
(٢١)
مسائل فرعى
٣٨ ص
(٢٢)
رابعاً غواصى
٣٩ ص
(٢٣)
حديث شريف
٣٩ ص
(٢٤)
احكام
٤٠ ص
(٢٥)
پنجم مال حلال مخلوط به حرام
٤١ ص
(٢٦)
حديث شريف
٤١ ص
(٢٧)
احكام
٤٢ ص
(٢٨)
ششم زمينى كه كافر ذمّى از مسلمان خريدارى كند
٤٣ ص
(٢٩)
حديث شريف
٤٣ ص
(٣٠)
احكام
٤٣ ص
(٣١)
هفتم درآمد، پس از كسر مخارج
٤٤ ص
(٣٢)
حديث شريف
٤٤ ص
(٣٣)
احكام
٤٥ ص
(٣٤)
سود يا درآمد چيست؟
٤٥ ص
(٣٥)
مؤنه چيست؟
٤٨ ص
(٣٦)
سال مالى و مؤنه
٥٠ ص
(٣٧)
تقسيم خمس
٥٣ ص
(٣٨)
حديث شريف
٥٣ ص
(٣٩)
احكام
٥٥ ص
(٤٠)
پرسش و پاسخ در باب خُمس
٥٧ ص

الفقه الاسلامى احكام خمس - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٦ - سود يا درآمد چيست؟

تلاش بدست مى‌آيد مانند ارث كه پيش‌بينى نشده و جائزه از حكمران. پس معيار درآمد هر آنچه انسان بدست آورد، و بدرستيكه پروردگار عالم فرمود:

(وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِن شَيْ‌ءٍ فَأَنَّ للَّهِ خُمُسَهُ) [١].

«اى مؤمنان بدانيد هرچه غنيمت و فائده رسد خمس آن خاص خداست.»

٢- پس معيار خمس فقط منفعت كسب وكار نيست، اگر كسى چنانچه زمين مباحى را بدست آورد، و فايده و سودى براى او حاصل گرديد بايد خمس آن را بپردازد، هر چند آن را براى كار و كاسبى خود تخصيص نداده باشد.

٣- دريافت جايزه، هبه (هديه)، ارث پيش‌بينى نشده، وآنچه از طريق صلح از دشمن گرفته مى‌شود، تمامى آن مشمول خمس مى‌گردد.

٤- بدست آوردن ارث پيش‌بينى شده مانند ارث از پدر به دليل وجود حديث خاص در اين مورد شامل خمس نمى‌گردد، شايد به اين علّت است كه جزء غنايم محسوب نمى‌گردد.

٥- حق مهريه، و بهاى (خُلع) بنابه احتياط بلكه اقوى بايد خمس آن داده شود، هم‌چنين ديّه- پس از كسر مخارج و هزينه‌هاى ديگر آن-، خمس داده شود، چون از غنايم محسوب مى‌شود، هر چند دريافت كننده ديه عضويى از بدن خود را در برابر آن از دست داده، زيرا كارگر و كاسب نيز مقدارى از تلاش و كوشش خود را


[١] - سوره انفال، آيه ٤١.