٣- سادات به كسانى گفته مى‌شود كه از نسل عبدالمطّلب به دنيا آمده‌اند چه از فرزندان امام على عليه السلام و يا عقيل و عباس و ديگران باشند، و لازم است فاطميّون را بر ديگر سادات بدليل افتخار انسابشان به پيامبر صلى الله عليه و آله مقدّم شمرد.

٤- انتساب از راه مادر صدق نمى‌كند، پس اگر كسى فقط مادرش (هاشمى) باشد صدقه بر او حلال و خُمس براى او جائز نمى‌باشد.

٥. انتساب به بنى هاشم با ارائه دليل و يا شياع (شهرت) به اثبات مى‌رسد، و هر دليلى كه مفيد علم و يا اطمينان آور باشد. و تنها ادّعا كفايت نمى‌كند.

٦- بر امام لازم نيست كه خمس را بين هر سه گروه از سادات به طور مساوى تقسيم كند بلكه طبق نياز صنف و آنچه مصلحت مى‌داند، عمل مى‌كند.

٧- عادل بودن مستحقّ خمس، شرط نيست، و در شرط ايمان (يعنى شيعه بودن) ترديد است.

٨. بايد سهم سادات به ولى امر رسانده شود بويژه اينكه اگر او چنين دستورى دهد، زيرا وى متولّى به مصرف رساندن خمس در ميان آنان است.