٢- اگر شخصى نتواند خانه مسكونى، هزينه حجّ واجب، و يا قيمت خودرو مورد نياز خود را تأمين كند و يا توانايى پرداخت هزينه ازدواج فرزندان خود را نداشته باشد و براى تأمين آنها بايد طى سالهاى متمادى درآمد خود را پس‌انداز كند، اقرب آن است كه آن پس‌انداز جزء مؤنه و مخارج زندگى مى‌باشد و خمس بر او واجب نمى‌گردد.

٣- مؤنه يا مخارج زندگى آن است كه انسان عملًا آن را هزينه و يا مورد استفاده خود قرار مى‌دهد پس اگر خانه‌اى به ارث و يا به وسيله مشابهى به او برسد، ارزش آن خانه جزء مؤنه ساليانه بشمار نمى‌آيد، و هم‌چنين اگر زندگى را بر خود سخت گيرد و صرفه‌جويى نمايد باقيمانده آن از مؤنه بشمار نمى‌رود، و نيز اگر كسى مبلغى به او هديه نمايد از مخارج زندگى و مؤنه حساب نمى‌شود.

٤- مردى كه براى مخارج خود پولى قرض كرده، ميزان قرض را مى‌تواند جزء مؤنه خود بشمار آورد.

٥- اگر بيش از مصرف ساليانه خود كالاى مصرفى خريدارى نمود و چنانچه عرفاً گفته شود جزء مؤنه اوست، مى‌تواند آن را بعنوان هزينه زندگى قرار داده و خمس بر او نيست در غير اينصورت، احتياط آن است كه خمس آن را پرداخت كند.

٦- اگر كسى از لوازم و زيور آلات خود بى نياز شود، خمس بر آن واجب نمى‌گردد. پس مرد ممكن است از اتومبيل خود و زن از زيور آلات خود در بزرگسالى بى نياز گردد خُمس بر آن دو مورد واجب نمى‌شود.