انیس الطالبین؛ ترجمه آداب المتعلمین
(١)
مقدمه
٥ ص
(٢)
كتاب آداب المتعلمين
٥ ص
(٣)
فصل اول حقيقت و فضيلت علم
٧ ص
(٤)
كلام برخى در خاصيتبعضى از علوم
٩ ص
(٥)
تفسير علم
١٠ ص
(٦)
فصل دوم در بيان نيت
١١ ص
(٧)
فصل سوم در برگزيدن علم و انتخاب استاد و اختيار همبحث
١٣ ص
(٨)
در بيان انتخاب استاد
١٤ ص
(٩)
نظم
١٦ ص
(١٠)
در بيان اختيار همبحث
١٦ ص
(١١)
پارهاى از وظائف طالب علم
١٧ ص
(١٢)
فصل چهارم در كوشش و مواظبت و ملازمت طالب علمنسبت به تحصيل آن
٢٠ ص
(١٣)
فصل پنجم در ابتداء شروع بدرس و مقدار و ترتيب آن
٢٤ ص
(١٤)
مقدار ابتداء شروع به درس
٢٥ ص
(١٥)
ترتيب قرائت دروس
٢٦ ص
(١٦)
فصل ششم در بيان توكل
٣٤ ص
(١٧)
فصل هفتم در بيان وقت تحصيل
٣٦ ص
(١٨)
فصل هشتم در بيان مهربانى و نصيحت
٣٩ ص
(١٩)
فصل نهم در بيان استفاده
٤٢ ص
(٢٠)
فصل دهم در بيان تقوى در مقام تعلم
٤٤ ص
(٢١)
فصل يازدهم در آنچه موجب حفظ و فراموشى ميباشد
٤٩ ص
(٢٢)
اسباب پيدايش نسيان و فراموشى
٥٠ ص
(٢٣)
فصل دوازدهم در بيان آنچه موجب جلب روزى وزيادى آن و آنچه باعث زيادى عمر و كوتاهىآن مىشود
٥٢ ص

انیس الطالبین؛ ترجمه آداب المتعلمین - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٢ - فصل نهم در بيان استفاده

قيل:

اللّيل طويل، فلا تقصره بمنامك و النّهار مضيئ، فلا تكدّره بآثامك.

ترجمه:

فصل نهم: در بيان استفاده‌

سزاوار است طالب علم در تمام اوقات در مقام استفاده باشد تا برايش فضل و كمال حاصل شود.

و طريق و راه استفاده اينستكه پيوسته با وى دواتى بوده تا آنچه از فوائد و مطالب ارزنده را مى‌شنود بنويسد.

گفته شده:

آنچه حفظ ميشود فراموش شده و آنچه نوشته ميگردد ثابت و مستقرّ ميماند.

و نيز گفته‌اند:

دانش آنستكه از دهان بزرگان گرفته شود چه آنكه ايشان بهترين كلماتى را كه مى‌شنوند حفظ كرده و نيكوترين محفوظات خود را بازگو ميكنند.

گفته‌اند شخصى فرزندش را چنين سفارش نمود كه هرروز پاره و قسمتى از علم را فرابگير، چه آنكه آن كم و ناچيز است ولى بزودى اين اندك بسيار و فراوان ميگردد.

دانش و علم بسيار و فراوان است و در مقابلش عمر و وقت كوتاه، پس شايسته است طالب علم وقت و ساعات خود را تباه نكرده‌