انیس الطالبین؛ ترجمه آداب المتعلمین - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٣

و موجب زيادى و طولانى عمر نميشود مگر احسان نمودن.

پس باين حديث شريف ثابت ميشود كه ارتكاب گناه موجب محروم ماندن از روزى ميشود مخصوصا دروغ كه باعث فقر و تنگدستى ميشود.

و حديث خاصّى در اين زمينه وارد شده است.

و نيز مصاحبت با جنب مانع از رزق ميشود و همچنين امور ذيل جملگى سبب تنگدستى و فقر ميباشند:

خواب زيادى، لخت و عريان خوابيدن، عريان بول نمودن، در حال جنابت غذا خوردن، سهل‌انگارى نمودن درباره ته‌مانده سفره، آتش زدن پوست پياز و سير، جاروب زدن اطاق در شب، واگذاردن كثافت و زباله در خانه، جلو پيران راه رفتن، پدر و مادر را با اسمشان خواندن، با هرچوبى خلال نمودن دندانها، شستن دستها با خاك و گل، نشستن بر دربگاه و آستانه، تكيه دادن بر يكى از دو لنگه درب، وضوء گرفتن در بيت الخلاء، دوختن جامه در حاليكه به تن ميباشد، خشك كردن صورت با جامه، واگذاردن لانه عنكبوت در خانه، سهل‌انگارى نمودن در امر نماز، بسرعت از مسجد خارج شدن، زود به بازار رفتن و دير مراجعت كردن از آن، خريدن خورده نان از فقرائيكه اهل سؤال هستند، بدى نمودن به پدر و مادر، آلوده گذاردن ظروف و نشستن آنها، دميدن در چراغ و خاموش كردنش با آن.

چنانچه گفته شد تمام اين امور مورث فقر و تنگدستى است كه از طريق آثار و اخبار بآن اطّلاع حاصل شده است.

متن:

و كذا الكتابة بقلم معقود و الامشاط بمشط مكسور و ترك الدّعاء للوالدين و التّعمم قاعدا و التّسرول قائما و البخل و التّقتير