تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٠ - تفسير همنشينان بد

نخست خداوند مى‌فرمايد:" اگر آنها صبر و شكيبايى كنند يا نكنند آتش دوزخ قرارگاهشان است" و رهايى از آن امكان پذير نيست (فَإِنْ يَصْبِرُوا فَالنَّارُ مَثْوىً لَهُمْ‌) [١]" مثوى" از ماده" ثوى" (بر وزن هوى) به معنى قرارگاه و محل استقرار است.

اين آيه در حقيقت شبيه آيه ١٦ سوره طور است كه مى‌گويد: اصْلَوْها فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَواءٌ عَلَيْكُمْ‌:" در آتش دوزخ وارد شويد، مى‌خواهيد صبر كنيد يا نكنيد تفاوتى براى شما نمى‌كند" و همچون آيه ٢١ سوره ابراهيم‌ سَواءٌ عَلَيْنا أَ جَزِعْنا أَمْ صَبَرْنا ما لَنا مِنْ مَحِيصٍ‌:" براى ما يكسان است خواه صبر كنيم يا نكنيم راه نجاتى نيست".

سپس براى تاكيد اين مطلب مى‌افزايد:" و اگر آنها تقاضاى رضايت و عفو پروردگار كنند بجايى نمى‌رسد و مورد عفو قرار نمى‌گيرند" (وَ إِنْ يَسْتَعْتِبُوا فَما هُمْ مِنَ الْمُعْتَبِينَ‌).

" يستعتبون" در اصل از" عتاب" گرفته شده كه به معنى اظهار خشونت است، و مفهومش اين است كه شخص گنهكار خود را تسليم سرزنشهاى صاحب حق كند تا او را مورد عفو قرار دهد و راضى گردد، و لذا اين ماده (استعتاب) به معنى استرضاء و تقاضاى عفو نيز به كار مى‌رود [٢]

[١] آيه در تقدير چنين است:" فان يصبروا او لا يصبروا فالنار مثوى لهم"

[٢]" مفردات راغب" و" لسان العرب" در ماده" عتبة"