تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٥ - رواياتى كه در تفسير اين آيه آمده است

" آگاه باشيد هر كس با عداوت آل محمد ص از دنيا برود بوى بهشت را استشمام نخواهد كرد" [١] جالب اينكه فخر رازى بعد از ذكر اين حديث شريف كه صاحب كشاف آن را به صورت ارسال مسلم ذكر كرده است مى‌افزايد:

آل محمد ص كسانى هستند كه بازگشت امرشان به او است، كسانى كه ارتباطشان محكمتر و كاملتر باشد" آل" محسوب مى‌شوند، و شك نيست كه فاطمه و على و حسن و حسين محكمترين پيوند را با رسول خدا داشتند، و اين از مسلمات و مستفاد از احاديث متواتر است، بنا بر اين لازم است كه آنها را" آل پيامبر" ص بدانيم.

سپس مى‌افزايد: گروهى در مفهوم" آل" اختلاف كرده‌اند، بعضى آنها را خويشاوندان نزديك پيامبر مى‌دانند، و بعضى گفته‌اند آنها امت پيامبرند، اگر اين واژه را بر معنى اول حمل كنيم آل پيامبر تنها آنها هستند، و اگر به معنى امت كه دعوت او را پذيرفتند بدانيم باز هم خويشاوندان نزديك رسول خدا ص آل او محسوب مى‌شوند، بنا بر اين به هر تقدير آنها آل هستند و اما غير آنها در لفظ" آل" داخلند يا نه؟ محل اختلاف است.

سپس فخر رازى از صاحب كشاف چنين نقل مى‌كند:" وقتى اين آيه نازل شد عرض كردند" اى رسول خدا! خويشاوندان تو كيانند كه مودتشان بر ما واجب است"؟ فرمود:" على و فاطمه و دو فرزندشان".

بنا بر اين ثابت مى‌شود كه اين چهار تن ذى القرباى پيغمبرند و هنگامى كه اين معنى ثابت شد واجب است از احترام فوق العاده‌اى برخوردار باشند".

فخر رازى مى‌افزايد: دلائل مختلفى بر اين مساله دلالت مى‌كند:

[١] تفسير كشاف جلد ٤ صفحه ٢٢٠ و ٢٢١- تفسير فخر رازى جلد ٢٧ صفحه ١٦٥ و ١٦٦- تفسير قرطبى جلد ٨ صفحه ٥٨٤٣- تفسير ثعلبى ذيل آيه مورد بحث از جليل بن عبد اللَّه بجلى (طبق نقل المراجعات نامه شماره ١٩).