والاترين بندگان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢ - ب- رأفت و رحمت اسلامى در روايات

پير زن و پير مرد ترحّم نمى‌كنند؛ و با اين حال، مدّعيان حقوق بشر از آنها دفاع، و ما را متّهم به خشونت مى‌نمايند!

٤- رأفت و رحمت اسلامى نه تنها شامل تمام انسانها- با قطع نظر از كيش و آيين آنها- مى‌شود، بلكه ساير موجودات و جانداران را نيز در بر مى‌گيرد!

بر همين اساس در تعاليم اسلامى، رواياتى‌ [١] وجود دارد كه پيرامون حقوق حيوانات سخن مى‌گويد، به يك نمونه آن اشاره مى‌كنيم تا هر چه بيشتر با گستره رحمت و محبّت اسلامى آشنا شويم:

پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله براى چهارپايان شش حق بيان فرمود [٢] كه بايد صاحبان اين حيوانات، اين حقوق را محترم بشمارند، و آن را رعايت كنند:

«يَبْدَءُ بِعَلَفِهَا إِذا نَزَلَ»: هنگامى كه به منزل مى‌رسد، اوّل به سراغ آب و غذاى حيوان برود وآن را سيراب كند و غذايش دهد؛ سپس به فكر تهّيه غذاى خودش باشد.

«وَ يَعْرِضُ عَلَيْهَا الْمَاءَ إِذا مَرَّ بِهِ»: به هنگام سفر و در بين راه، هر جا به نهر آبى رسيد، حيوان را به كنار آب ببرد (تا اگر تشنه بود آب بخورد).

«وَ لايَضْرِبُ وَجْهَهَا فَانَّهَا تُسَبِّحُ بِحَمْدِ رَبِّهَا»: (اگر مى‌خواهد حيوان با سرعت بيشتر حركت كند) با تازيانه بر سر و صورتش نزند؛ زيرا حيوانات نيز به ذكر و تسبيح خداوند مشغول هستند، و سزاوار نيست بر سر و روى حيوانى كه تسبيح خدا مى‌گويد تازيانه زده شود. [٣]

«وَ لَايَقِفُ عَلى‌ ظَهْرِهَا إِلّا فِى سَبِيِلِ اللَّهِ»: بر پشت حيوان متوقّف، سوار نگردد،

[١]. رواياتى كه در اين زمينه وارد شده بسيار زياد است، به گونه‌اى كه فقط در كتاب وسائل الشّيعه، جلدهشتم، بيش از پنجاه باب در فصل «احكام الدّواب» گردآورى شده است!

[٢]. وسائل الشّيعه، جلد ٨، صفحه ٣٥.

[٣]. با استفاده از قرآن مجيد، معتقديم كه تمام جهان هستى مشغول تسبيح و تقديس پروردگار عالم است.