والاترين بندگان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١١ - ٩ شاهد زور نيستند!

شركت در مجالس گناه نه تنها حرام است و مجازات اخروى دارد، بلكه باعث سلب توفيق در اين جهان نيز مى‌گردد. امام سجّاد عليه السلام در دعاى بلند و مشحون از معارف الهى ابوحمزه ثمالى مى‌فرمايد:

أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِى آلِفَ مَجَالِسِ الْبَطَّالِينَ فَبَيْنِى وَ بَيْنَهُمْ خَلَّيْتَنِى‌

يا شايد مرا مأنوس با مجالس بيهوده‌گذرانم ديده‌اى پس مرا به آنها واگذاشته‌اى!

مى‌گويند: «ضررى كه دود سيگار براى كسانى كه در مجلس سيگاريها حضور دارند- هر چند سيگار نمى‌كشند- بيش از ضررى است كه عايد خود سيگارى مى‌شود!» آيا شركت در مجلس گناه چنين نيست؟

طلبه‌اى كه موفّق به تحصيل نمى‌شود؛ مؤمنى كه توفيق نماز شب را از دست مى‌دهد؛ مسلمانى كه توفيق صدقه دادن و كمك به نيازمندان را از دست داده است؛ نمازگزارى كه حال و هواى خوبى در نماز ندارد و نسبت به تعقيبات و نافله‌ها كم حوصله است؛ روزه‌دارى كه از روزه جز تشنگى و گرسنگى آن را درك نمى‌كند؛ حاجى كه شور و نشاطى در انجام مناسك ندارد؛ ثروتمندى كه از روى ميل و رغبت خمس و زكات نمى‌پردازد؛ و مانند آنها، بايد سرنخ‌هاى سلب توفيقات خويش را در اعمال سابق و خداى ناكرده، نافرمانى‌هايى از اوامر خداوند، جستجو كنند.

پروردگارا! به ما توفيق ترك مجالس گناه و معصيت را عنايت فرما، و ما را بر آن بدار كه رضا و خشنودى تو در آن است!