معنى دوم- كه بيشتر صحيح به نظر مى‌رسد- اين كه عبادالرّحمن در مجالس باطل حاضر نمى‌شوند. هر مجلسى كه در آن معصيت و نافرمانى خداوند انجام گيرد، مجلس باطل و زور محسوب مى‌شود. و عبادالرّحمن هرگز وارد چنين مجالسى نمى‌شوند. آنها هرگز به خاطر خشنودى پدر و مادر و اقوام و خويشان و دوستان و آشنايان و همسايگان و همكاران، و خوشايند و همراهى كردن با آنها، در مجالس گناه حاضر نمى‌شوند؛ زيرا آنچه آنها در جستجوى آن هستند، رضايت خالق است نه مخلوق. متأسّفانه، در عصر و زمان ما مجالس معصيت فراوان گشته، و اكثر عروسى‌ها تبديل به مجلس گناه شده است. بلكه گاه مجلسى برپا مى‌شود كه تصوّر مى‌گردد مجلس عبادت است، ولى اگر با معيار رضاى خداوند محك زده شود، معلوم مى‌گردد كه مجلس گناه است! مولودى هايى كه براى تولّد ائمّه گرفته مى‌شود و در آن به موسيقى و رقص پرداخته مى‌شود، ظاهراً مجلس عبادت و احترام به پيشوايان دين است، ولى با توجّه به اين كه آلوده به موسيقى و رقص شده- كه قطعاً خود آن بزرگواران نيز به آن راضى نيستند- مجلس گناه شمرده مى‌شود! [١]

[١]. آنچه ذكر شد يك نمونه از اين نوع قالبهاى به ظاهر اسلامى و در حقيقت به دور از اسلام است. متأسّفانه، نمونه‌هاى فراوانى از اين امور ديده مى‌شود. از جمله مى‌توان به استفتائى اشاره كرد كه اخيراً به دست ما رسيد، و موجب تأسّف و تعجّب شديد شد. به اين سؤال توجّه فرماييد:

محضر مبارك مرجع عاليقدر حضرت آيت اللَّه العظمى‌

جناب آقاى مكارم شيرازى دامت بركاته‌

با اهداء سلام‌

ضمن آرزوى توفيق و سلامتى براى جنابعالى، به استحضار مى‌رساند اين شركت در نظر دارد گامى هرچند كوچك در جهت ترويج و بهره‌بردارى از كتاب آسمانى قرآن مجيد، براى نسل جوان امروز بردارد. طرح اين شركت ارائه اصوات زيباى قرآن كريم همراه با صداى سازهاى اصيل قديمى عربى و اسلامى، از جمله «دف» «نى» و «عود»- كه داراى همنوائى عرفانى و همخوانى روحانى شايسته‌اى با آيات روحبخش الهى است- بوده، كه بدين وسيله شايد بتوان پيام الهى را به شيوه‌اى نو و به صورتى موزون و دلنشين‌تر به مخاطب انتقال داد؛ آيا انجام چنين اقدامى بر اساس شرع مقدّس اسلام بلااشكال مى‌باشد؟

جواب: اين كار بيقين جايز نيست، و مسؤوليّت آن سنگين‌تر از موارد ديگر است. و شما عزيزان نبايد فريب سخنان سفسطه‌آميز بعضى از ناآگاهان را بخوريد. هميشه موفّق باشيد. ١١/ ٩/ ١٣٨١