آيين رازدارى در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٤ - محرومان کلی از اسرار

٥- سخن‌چين‌ حضرت امير ٧ فرمود:
«ثَلاثٌ لا يُسْتَوْدَعْنَ سِرّاً: الْمَرْأَةُ، وَالَّنمَّامُ، وَالْاحْمَقُ»[١]

به سه تن نبايد راز سپرد: زن، سخن چين و احمق.
گفتنى است‌كه آنچه حضرت امير ٧ فرمود، در مقام تنقيص و عيبجويى از زن نبوده است، زيرا امام معصوم ٧ به توانايى‌ها و ظرفيت‌هاى انسان- چه زن و چه مرد- آشناست؛ شايد علت عدم رازسپارى به زن اين باشد كه معمولًا قدرت خود نگهدارى زن كمتر است و زودتر از مرد اسرار را فاش مى‌سازد. درست است كه زن و مرد از نوع واحدند، لكن تفاوت‌هايى دارند كه نمى‌توان آنها را انكار كرد. فرد سخن‌چين و يا احمق نيز به جهت ويژگى‌هاى شخصيتى و روانى مورد اعتماد نيست و لازم است از آنها پرهيز گردد.
آخرين سخن‌ حضرت على ٧ فرمود:
«كُلَّما كَثُرَ خُزَّانُ الْأَسْرارِ كَثُرَ ضِياعُها»[٢]

[١] همان، ج٣، ص٣٣٦.

[٢] غررالحکم، ج٤، ص٣١٨.