«فَوَاللَّهِ لَقَدْ قَرُبَ هذَا الْأَمْرِ ثَلاثَ مَرَّاتٍ فَأَذَعْتُمُوهُ، فَاخَرَّهُ اللَّهُ وَ اللَّهُ ما لَكُمْ سِرٌّ الَّا وَ عَدُوَّكُمْ اعْلَمُ بِهِ مِنْكُمْ» [١]به خدا سوگند سه بار اين امر (حكومت عدل) نزديك شده و بر اثر افشاگرى شما به تأخير افتاده است. به خدا شما هيچ سرّى نداريد، جز اينكه دشمنانتان از آن آگاه‌ترند.
١٠- خير دنيا و آخرت:
اسلام افشاى آنچه را كه به مصالح امت اسلامى مربوط مى‌شود، جايز نمى‌داند و بر حفظ اسرار جامعه اسلامى، مؤمنان، برادران و همدينان تأكيد مى‌كند. و خير دن آيين رازدارى در اسلام ٢٨ گسترش فرهنگ رازدارى ص : ٢٤ يا و آخرت را در كتمان سرمى‌داند.
امام على ٧ مى‌فرمايد:
«جُمِعَ خَيْرُ الدُّنْيا وَ الْاخِرَةِ فى‌ كِتمانِ السِّرِّ وَ مُصادَقَةِ الْاخْيارِ وَ جُمِعَ الشَّرُّ فى‌ الْأِذاعَةِ وَ مُؤاخاةِ الْاشْرار»[٢]

خير دنيا و آخرت در پنهان داشتن راز و دوستى با نيكان است، چنانچه شر و بدى دنيا در فاش ساختن راز و دوستى با بدان گرد آمده است.
١١- زيان بازگويى:
مؤمن بايد آنچه را كه در زندگى خصوصى او، راز به حساب‌

[١] همان ، ص ٢٣٠.

[٢] بحارالانوار ، ج٧٢ ، ص ٧١.