بازگويى هرگونه اطّلاعاتى در فضاى محبّت دريغ نمى‌كنند. شاهد اين سخن آنكه اين حالت در مردانى‌كه موضع عاطفى شديد دارند، نيز به‌روشنى ديده مى‌شود و آنان نيز در كنار برخوردارى از نعمت عاطفه، امتياز تسلّط بر حفظ اخبار و اطّلاعات را از دست مى‌دهند.
٢- افراد نادان:
افرادى كه از ضريب هوشى مناسب برخوردار نباشند، نبايد به‌عنوان امين اسرار انتخاب شوند. بنابراين، افراد نادان نمى‌توانند راز دار باشند. پس بايد از دسترسى آنان به اخبار جلوگيرى شود.
امير مؤمنان ٧ مى‌فرمايد:
«لا تُسر الَى الْجاهِلِ شَيْئاً لا يَطيقُ كِتمانَهُ»[١]

به نادان آنچه را توان پنهان داشتنش را ندارد، ابراز نكن.
امام صادق ٧ مى‌فرمايد:
«ارْبَعَةٌ يُذْهِبْنَ ضياعاً، مَوَدَّةٌ تَمْنَحَها مَنْ لا وَفاءَ لَهُ وَ مَعْرُوفٌ عِنْدَ مَنْ لا يَشْكُرَ لَهُ وَ عِلْمٌ عِنْدَ مَنْ لَا اسْتماعَ لَهُ وَ سِرٌّ تُودِعَهُ عِنْدَ مَنْ لا حِصافَةَ لَهُ» [٢]

چهار چيز به‌سوى ضايع شدن مى‌روند: دوستى با بيوفا، نيكى به ناسپاس، موعظه به ناشنوا، رازگويى به نادان.

[١] غررالحکم، ج٦،ص٢٨٤، دانشگاه تهران.

[٢] بحارالانوار، ج٢، ص٦٧.