مى‌شود، پدرم فرمود: چه‌چيز چون تقيّه (و رازنگهدارى) مايه روشنايى چشم است؟ تقيّه و حفظ اسرار، سپر مؤمن است، اگر تقيّه نبود (قدرت‌ها و دشمنان، اساس دين را در هم ريخته بودند و) خداپرستى از ميان رفته بود.

٥- افشاى راز، گناهى سنگين‌تر از قتل:

افشاى اسرار، گناهى فراتر از كشتن و قتل نفس است، زيرا قاتل در نهايت مى‌تواند يك نفر يا تعدادى از افراد را بكشد، در حالى كه اگر كسى اسرار يك كشور يا گروه يا شيوه كار و طرح عمليات را در عمليات نظامى يا اقتصادى و سياسى افشاكند و دشمن ازآن آگاه گردد، موجب كشته شدن و يا شكست همه افراد و برنامه مى‌شود و در حقيقت با همدستى دشمن دست به قتل و غارت گسترده‌اى زده است. (زيرا اگر اطلاعات او نبود، دشمن قدرت چنين تهاجمى را نداشت.)

امام صادق ٧ فرمود:

«يَابْنَ النُّعْمانِ! انَّ الْمُذيعَ لَيْسَ كَقاتِلِنا بِسَيْفِهِ بَلْ هُوَ اعْظَمُ وِزْراً بَلْ هُوَ اعْظَمُ وِزْراً، بَلْ هُوَ اعْظَمُ وِزْراً»[١] اى پسر نعمان! افشاگر راز ما همچون كسى نيست كه با شمشيرش ما را به قتل برساند، بلكه گناهش بيشتر است، گناهش بيشتر است، گناهش بيشتر است!

[١] همان.