خداوند آيين رازدارى در اسلام ٢١ اهميت رازدارى در اسلام ص : ١١ عزوجل در قرآن گروه‌هايى را به جرم افشاى اسرار و اطلاعات سرزنش كرده است. گفتم: قربانت، در كجا؟

فرمودند: در اين آيه: و هنگامى كه خبرى از پيروزى يا شكست در جنگ به‌آنها برسد، (بدون تحقيق) آن را شايع و افشا مى‌كنند. در حالى كه اگر آن (خبر) را به پيامبر ٦ و پيشوايان (و فرماندهان كه قدرت تشخيص كافى دارند) ارجاع دهند، از ريشه‌هاى مسائل آگاه خواهند شد.

- افشاگر، شمشير بر امام كشيده است:

امام صادق ٧ فرمود:

«الْمُذيعُ عَلَيْنا سِرُّنا كَالشَّاهِرِ بِسَيْفِهِ عَلَيْنا، رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً سَمِعَ بِمَكْنُونِ عِلْمِنا فَدَفَنَهُ تَحْتَ قَدَمَيْهِ»[١] كسى كه اسرار ما را فاش سازد، چون كسى است كه شمشير به روى ما كشيده است! خدا بر آن بنده رحمت آرد كه چون علم نهانى (و سرّى) ما را بشنود آن را زير قدم‌هاى خود دفن كند.

- اشرار امّت:

شرورترين افراد امّت اسلامى كسانى‌اند كه زبانشان را حفظ نمى‌كنند و آنچه از اسرار مى‌دانند براى ديگران بازگو مى‌كنند.

امام صادق ٧ فرمود:

[١] تحت العقول، ص ٢٢٨.