آيين رازدارى در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩ - اهمیت راز داری در اسلام

«وَ لا تَطَّلِعْ صَديقَكَ مِنْ سِرِّكَ الَّا عَلى‌ ما لَوِ اطَّلَعَ عَلَيْهِ عَدُوُّكَ لَمْ يَضُرُّكَ، فَانَّ الصَّديقَ قَدْ يَكُونُ عَدُوُّكَ يَوْماً»[١] پسر نعمان! تنها اسرارى را با دوست خود در ميان گذار كه اگر دشمن هم اطلاع يابد زيانى به تو نرساند؛ چرا كه ممكن است دوست نيز روزى دشمن شود.

شاعر مى‌گويد:

زنهار مكن تكيه كلّى بر يار راز دل خود ز دوست پنهان مى‌دار روزى شود كه دوست دشمن گردد برگردد و دشمنى كند آخر كار مؤمن بايد هوشيار و زيرك باشد و هر كسى را محرم اسرار خويش نگيرد. به‌خصوص دشمنان اسلام كه كينه‌اى ديرينه از مسلمانان در دل دارند. قرآن كريم مؤمنان را چنين هشدار مى‌دهد:

«يا ايُّهَا الَّذينَ آمنوا لا تَتَّخِذُوا بِطانَةً مِنْ دُونِكُمْ لا يَأْلُونَكُمْ خَبالًا وَدُّوا ما عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضاءُ مِنْ افْواهِهِمْ وَ ما تُخْفى‌ صُدُورُهُمْ اكْبَر قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ انْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ»[٢] اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! محرم اسرارى از غير خود، انتخاب نكنيد! آنها از هرگونه شرّ و فسادى درباره شما،


[١] تحت العقول، ص٢٢٨.

[٢] آل عمران(٣)، آیه ١١٨.