حفاظت كامل اسرار و اطلاعات به ثمر نشست. يهوديان بنى قريظه پس از خيانت در جنگ خندق (همسو شدن با دشمن و نقض پيمان با رسول خدا ٦) تصور نمى‌كردند كه نيروهاى اسلام با توجه به شرايط سخت آب و هوا و فرط خستگى، بتوانند به فاصله كمى، پس از پايان جنگ «احزاب» آنها را مورد تهاجم قرار دهند.[١]

از اين رو در غفلت محض به سر مى‌بردند و براحتى به محاصره نيروهاى اسلام درآمدند.
جنگ «خيبر» نيز از مواردى بود كه رسول خدا ٦ با حفاظت كامل عمليات، توانست يهوديان خيبر را كه هر روز به تمرين مى‌پرداختند تا غافلگير نشوند، غافلگير سازد. حضرتش موقع حركت به‌سوى خيبر براى آنكه احتمال حمله به منطقه خيبر را كاملًا از ذهن يهوديان بيرون سازد، ابتدا به سوى منطقه «رجيع» كه در مسير محل استقرار قبيله «بنى غطفان» واقع بود، حركت كرد، و حتى دسته‌اى از نيروها را به آن منطقه اعزام كرد. اما در فرصتى مناسب، عمده قواى خويش را به‌سرعت به‌سوى خيبر حركت‌داد و شبانه قلعه‌هاى آنهارا به محاصره درآورد. حالت غافلگيرى آنها، روز بعد كه مثل روزهاى گذشته درحالى كه بيل و ماله و تيشه همراه داشتند و به قصد انجام كارهاى روزانه از قلعه‌ها خارج شدند، روشن شد. آنان با ديدن لشكريان اسلام، فرياد كشيدند: «محمد والخميس»؛ (محمد و لشكريانش!) و سپس وحشت‌زده گريختند و

[١] ر.ک: الرسول العربی و فن الحرب، مصطفی طلاس، ص٣٤٤.