٣- رازدارى تشكيلاتى- حكومتى:
بخشى از رازهاى تشكيلاتى- حكومتى مربوط به رازهايى است كه قبل از تشكيل حكومت و در حال انقلاب و مبارزه با دشمنان صورت مى‌گيرد، مانند آنچه مورد ابتلاى اصحاب امامان بود و نيز آنچه قبل از پيروزى انقلاب اسلامى وجود داشت.
بخش ديگر آن نيز مربوط به رازهايى است كه بعد از تشكيل حكومت اسلامى مطرح است و حفظ آنها در بقاى نظام مؤثر است؛ اين بخش مورد ابتلاى نيروهاى اطلاعاتى و همه مردم است و بايستى در اين زمينه هوشيارى و دقت كافى به خرج داده، از افشاى مطالب سرّى نظام اسلامى و با خبر ساختن دشمنان از آن به‌شدّت اجتناب نمود.
حفظ اين نوع رازها به مراتب مهم‌تر از ساير اسرار است. از اين رو، پيامدهاى افشاى آن نيز ناگوارتر و زيانبارتر از ساير رازهاست.
رازدارى حكومتى از ديدگاه اسلام يكى از اصول مهم اخلاق اطلاعاتى است كه مى‌توان به‌وسيله آن امكان بسيارى از زيان‌ها از ناحيه دشمن را سلب و همواره ابتكار عمل را در دست داشت، ولى بى‌توجهى به آن، چه بسا اصل حكومت را زير و رو كند. امام على ٧ مى‌فرمايد:
«يُسْتَدَلُّ عَلى‌ ادْبارِ الدُّوَلِ بِارْبَعٍ، تَضْييعِ الْاصُولِ ...»[١]

[١] شرح غررالحکم، ج٦، ص٤٥٠.