نمى‌دارند. بهتر از اين افراد كسانى هستند كه بدون مجازات كردن شخص خطاكار، از بدى و ظلم او در حق خود، مى‌گذرند و بزرگوارانه او را مى‌بخشند. قرآن كريم چنين گذشتى را به مردم توصيه كرده، مى‌فرمايد:
«فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَميلَ» «١» گذشت كن، گذشتى نيكو.
امام صادق عليه السلام در تفسير اين آيه فرمود:
«وَالصَّفْحُ الْجَميلُ انْ لا تُعاقِبَ عَلَى الذَّنْبِ» «٢» گذشت زيبا اين است كه كسى را به خاطر خطايش مجازات نكنى.
هنگامى كه گذشت از همسر بدون سرزنش باشد، تأثير نيكوى خود را در زندگى مى‌گذارد. امام رضا عليه السلام نيز در مورد گذشت زيبا فرمود:
«الْعَفْوُ مِنْ غَيْرِ عِتابٍ» «٣» گذشت (زيبا) آن است كه بدون سرزنش باشد.
نتيجه مداومت بر چنين گذشتى در زندگى خانوادگى، ايجاد روابطى سالم، انسانى، پسنديده و قابل ستايش است كه زن و شوهر در پرتو آن از سعادت خانوادگى بيشترى برخوردار مى‌شوند.
عفو و گذشت در سيره پيشوايان دين‌ توجه به گذشت فراوانى كه ائمّه معصومين عليهم السلام نسبت به ديگران داشته‌اند، تشويق كننده خوبى براى پيروى از اين صفت والاى انسانى و مؤثر دانستن آن است.
زندگى پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليه السلام نشانگر گذشت و اغماض قابل توجّهى است‌