اخلاق خانواده(ج2) - رضانزاد و فاخری - الصفحة ١٠٦
ب- جلب اعتماد همسر:
اعتماد به همسر يكى از ضروريات زندگى خانوادگى است و بدون آن نمىتوان زندگى خوش و باصفايى داشت. عفت انسان موجب مىشود كه همسرش به پاكى و سلامت اخلاقى او اطمينان پيدا كند و با دلى خوش و خاطرى آسوده به انجام وظايف خانوادگى بپردازد، چرا كه مىداند، همواره عفت مانع آلودگى همسرش به زشتيهاست.
حضرت على عليه السلام فرمود:
«الْعَفافُ يَصُونُ النَّفْسَ وَ يُنَزِّهُها عَنِ الدَّنايا» «١» عفت، انسان را حفظ مىكند و او را از پستيها نگه مىدارد.
انسان غير عفيف، همواره نگرانى و بىاعتمادى همسرش را به دنبال دارد و اين خود، موجب ناراحتيها و مشكلات فراوان روحى و گسترش اختلافات خانوادگى مىشود.
ج- تحكيم پيوند خانوادگى:
براى تداوم محبّت و تحكيم پيوند خانوادگى بايد از عواملى كه موجب اختلافات در كانون گرم خانواده مىگردد، دورى گزيد. عدم رعايت عفت از سوى همسران پايههاى محكم خانواده را لرزان مىكند و بعكس، بر اثر خويشتندارى و عفاف است كه محيط خانواده از اختلافات ويرانگر و فساد اخلاقى در امان مىماند، چرا كه عفت، بزرگترين عامل حفظ انسان از غلتيدن به ورطه فساد و تباهى است. حضرت على عليه السلام فرمود:
«ثَمَرَةُ الْعِفَّةِ الصِّيانَةُ» «٢» نتيجه پاكدامنى، خويشتندارى است.
انسان عفيف، بيش از حدّ لازم طلب نمىكند و در زندگى زناشويى به همسر خود قانع بوده، در پى هوسرانى نمىرود. امير مؤمنان عليه السلام فرمود: