اخلاق خانواده(ج2)

اخلاق خانواده(ج2) - رضانزاد و فاخری - الصفحة ١٢٥

محبت به كودك‌ يكى از عوامل مهم تربيت و رشد كودك، محبّت است. محبّت و ابراز عواطف پدر و مادر و ديگر مربيان نسبت به كودكان، بسيارى از مشكلات و ناسازگاريها را حل مى‌كند و موجب الفت و دوستى مى‌گردد. اينك نكاتى را درباره محبت به كودك يادآور مى‌شويم.
الف- نياز كودك به محبّت‌ كودك بيش از هر كس تشنه محبّت پدر، لبخند مادر و نوازش مربّى است.
تأمين نيازهاى عاطفى كودكان بايد بطور جدّى پيگيرى شود. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به بازى و حركات طبيعى كودكان حتى در لحظات عبادت اهميت مى‌داد و آنان را از محبت محروم نمى‌كرد.
عبدالله بن شداد گويد:
پبامبر صلى الله عليه و آله در مسجد با مردم نماز مى‌خواند. امام حسين عليه السلام- كه كودكى خردسال بود- به مسجد آمد و هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در سجده بود، بر گردن ايشان سوار شد. پيامبر صلى الله عليه و آله سجده را طولانى كرد، بگونه‌اى كه مردم گمان كردند پيشامدى رخ داده است. بعد از پايان نماز، مردم به آن حضرت عرض كردند: سجده را بقدرى طولانى كرديد كه ما تصوّر كرديم حادثه‌اى رخ داده است. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: فرزندم- حسين- بر دوش من سوار شد، نخواستم پيش از آنكه به مقصود برسد، شتابزدگى كنم. «١» ب- اهميت و مظاهر محبت به كودك‌ تأمين محبت كودك، همانند تغذيه بدنى و اخلاق خانواده(ج‌٢) ١٣٠ احترام به كودك ص : ١٢٨ برآوردن نيازهاى جسمانى وى از اهميّت بسزايى برخوردار است. غذاى روحى و عاطفى بيش از غذاى مادى در رشد و نمو كودك نقش دارد.
بدون شك اساس اوّليه محبّت، لذّتى است كه با تحريك مناطق حسّاس بدن، گرمى بدن مادر، شير خوردن از پستان مادر و نوازش كردن و غنودن در آغوش مادر همراه مى‌باشد. «٢»