اخلاق خانواده(ج2) - رضانزاد و فاخری - الصفحة ١٤٦
سهم تربيتى مادر، در اين دوران بيش از پدر است؛ چون فعّاليت و كار مادر هنگام باردارى، علاوه بر تأثير در كيفيت و كمّيت رشد جسمانى بر جنبه عقلى و روانى او نيز اثر مىگذارد.
تحقيقات و تجارب علمى نشان داده است كه غذاها، داروها، مناظر زشت و زيبا، هيجانات، اضطرابها، ترسها، نگرانيها، خشمها و كينهها، افكار و انديشههاى مادر در جنين اثر مىگذارد. بيماريهايى چون قند، سرخچه، تب شديد در جنين مؤثر است.
خواستهها و تمايلات، ايدههاى پست و بلند مادر، طرز برخورد او با همسر، با ديگران، با پديدهها، با تحوّلات طبيعى و تغييرات اجتماعى در جنين مؤثر است. «١» با درك همين نكات است كه به مفهوم بلند سخن پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله پى مىبريم كه مبدأ سعادت و شقاوت بشر را زمان رشد در رحم مادر معرفى كرده، فرمود:
«الشَّقِىُّ مَنْ شَقِىَ فى بَطْنِ امِّهِ وَالسَّعيدُ مَنْ سَعِدَ فى بَطْنِ امِّهِ» «٢» بدبخت كسى است كه در شكم مادر بدبخت شد و خوشبخت كسى است كه در شكم مادر خوشبخت شد.
ب- انجام آداب اسلامى شايسته است كه پدر و مادر مسلمانى كه صاحب فرزند مىشوند، نخست آداب ويژه ولادت را كه اسلام بيان كرده، درباره او اجرا كنند و از روزهاى نخست زندگى، او را با آداب اسلامى آشنا سازند.
از آنجا كه نوزاد از اولين لحظات حيات، از محيط و اطرافيان خويش تأثير مىپذيرد و اين ارتباط، بيشتر از طريق صداهايى است كه به گوش او مىرسد، بهتر است از همان ابتدا گوش او را با نغمههاى روحانى و الهى آشنا كرد. بدين جهت مستحب است بعد از غسل ولادت، در گوش راست نوزاد، اذان و در گوش چپ او اقامه گفته شود. «٣»