«الْكَسَلُ يَضُرُّ بِالدّينِ وَالدُّنْيا» «١» كسالت براى دين و دنياى انسان زيان‌آور است.
پدر و مادر وظيفه دارند، محيط زندگى كودك را سرشار از شادى و طراوت كنند و براى اين مقصود مى‌توان از عواملى مانند: مشاركت در امور خانواده و اجتماع، گردش و تفريح در باغ و صحرا و كوه و دشت، پر كردن اوقات فراغت، رفع نيازهاى كودك، ديد و بازديد فاميلى، معاشرت و رفاقت سالم و غيره كمك گرفت.
سيره پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در خانواده اين بود كه همه روزه صبح دست محبت و نوازش بر سر فرزندان خود مى‌كشيد و بدين وسيله، موجبات شادمانى آنان را فراهم مى‌ساخت.
آن حضرت درباره شادمان كردن كودك فرمود:
«... مَنْ فَرَّحَهُ، فَرَّحَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ» «٢» هر كس، فرزندش را خوشحال كند، خداوند او را در قيامت شاد مى‌كند.
و نيز فرمود:
«مَنْ فَرَّحَ ابْنَتَهُ فَكَانَّما اعْتَقَ رَقَبَةً مِنْ وُلْدِ اسْماعيلَ وَ مَنْ اقَرَّ عَيْنَ ابْنٍ فَكَانَّما بَكى‌ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ» «٣» كسى كه دخت اخلاق خانواده(ج‌٢) ١٦٠ فهرست منابع‌ ر بچه خود را شادمان كند، گويا بنده‌اى از فرزندان اسماعيل را آزاد كرده است و آن كس كه ديده پسر بچه خود را روشن كند (مسرورش سازد) مثل آن است كه از خوف خدا گريسته است.
براى حفظ شادابى و نشاط كودك، بايد عوامل از بين برنده شادابى را از ميان برد.
برخى از اين عوامل عبارتند از:
- ترسها، اخطارها، توبيخها، اضطرابها، غم و اندوه‌ها.